Ultisa Dimitrova

[Wojtex28]

Czasem zdarzają się takie gry, że w wielu przypadkach nie warto o nich wspominać, bo są zbyt… przesadzone? W przypadku Ulitisa Dimitrova „przesadzone” może być rzeczywiście odpowiednim określeniem…

W grze sterujemy Piotrem. Gra nie mówi nam ani słowa kim jest Piotr. Dlaczego znalazł się tam gdzie się znalazł, a także co spowodowało, że jest w takiej trudnej sytuacji życiowej. Nasz bohater jest bezdomny, gdzieś na jednym w wielu rosyjskich osiedli. Żeby osłodzić nam opowieść warto dodać, iż jego matka jest alkoholiczką i prostytutką. Jego historia robi się z sekundy na sekundę coraz ciekawsza. Rozgrywkę rozpoczynamy wychodząc z kontenera na śmieci. Pierwszą reakcją po wyjściu jest klikanie co popadnie – gra nie mówi nam w żaden wyraźny sposób co mamy robić, ale gracz po chwili zapoznaje się z wszystkimi interakcjami jakie można znaleźć w grze. Otóż nasz chłopiec wygląda na około 9-10 lat, a już posiada jeden z najbardziej nędznych nałogów jakie mogły go spotkać – pali. Cała rzecz polega właśnie na tym, by zapewnić małemu dostęp do fajeczek, a takowe możemy dostać oczywiście z różnych źródeł…

Kradnąc znaczki Mercedesa i oddają je hipisowi dostajemy papierosa.

Dając mamie alkohol zdobywamy pieniążek, za który kupujemy papierosa

Dając pijakowi alkohol zdobywamy papierosa.

Żebrując na ulicy otrzymujemy pieniążek, za który kupujemy papierosa.

I na tym kończy się nasza rola w świecie Piotra. W jego małym świecie kilku budynków czasem również przechadza się dziewczynka którą można pocałować. Tyle. Nic więcej nas w tym świecie nie czeka. Nic przełomowego się nie dzieje. Jednak nie możemy przestać, ponieważ gdy zatrzymamy naszego bohatera chociażby na kilkanaście sekund… zamarza.


Nasze miejsce akcji. Przytulne osiedle, nie ma co!


Piotr.


"Mama"

I jeszcze tak słowem zakończenia. Gra jako tytuł indie zgarnęła sporo nagród w 2010 roku i rozprowadzana jest w licencji freeware, więc bęz problemu można ją sobie sprawdzić samemu.